Βιογραφικό

Σκηνοθέτιδα και παραγωγός με ασυνήθιστη διαδρομή: Master Αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια Master of Fine Arts στον Κινηματογράφο από το San Francisco State University, ως υπότροφος Fulbright και του ελληνικού κράτους.

Υπήρξε Fellow του San Francisco Art Foundation και επιλεγμένη καλλιτέχνιδα της Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών της Μεσογείου. Ιδρυτικό μέλος —με την ιδιότητα της αρχιτέκτονος— της καλλιτεχνικής ομάδας Beforelight, γνωστής πανελλαδικά για τη συμμετοχική φωτιστική εγκατάσταση «Το Φωτιστικό σου Αλλιώς» (οδός Πιττάκη, τγ χώρους από το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μέχριψ το Ρότερνταμ.

Από το 2025 είναι συνεργαζόμενο εκπαιδευτικό προσωπικό στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο τμήμα σπουδές κινηματογραφικής γραφής, πρακτικής και έρευνας.

Το έργο της κινείται σε δύο τροχιές: ντοκιμαντέρ (πολιτιστική κληρονομιά, προσωπικές αφηγήσεις) και branded / editorial παραγωγές για φορείς όπως το Μουσείο Μπενάκη και η ομοσπονδία ελληνικού κοσμήματος.

Πρόσφατο ορόσημο το ντοκιμαντέρ «Αναπαραστάσεις», σε συν-σκηνοθεσία με τη Νικολέτα Λεούση που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2026 και προβλήθηκε από ΕΡΤ3 και ERTFLIX. Οι δύο δημιουργοί υπογράφουν μαζί σκηνοθεσία, διεύθυνση φωτογραφίας, ήχο και μοντάζ — παραγωγή σχεδόν χειροτεχνικής κλίμακας.

Η Ειρήνη Στείρου έχει αναλάβει την παραγωγή και σκηνοθεσία τεσσάρων ιστορικών ταινιών μικρού μήκους για την πρώτη in-situ έκθεση για τη Σφαγή της Χίου, στη μονή του Αγίου Μηνά.

business

Ανεξάρτητη δημιουργός

Εμφανίσεις

Επεισόδια με Ειρήνη Στείρου

Η Τεχνολογία της Εικόνας: Από το κινητό στο IMAX — Πώς γυρίζεται μια ιστορία το 2026 με την Ειρήνη Στείρου
Τεχνητή Νοημοσύνη Επ. 36
play_arrow
30 Σεπτεμβρίου 2026 • schedule 59:22

Η Τεχνολογία της Εικόνας: Από το κινητό στο IMAX — Πώς γυρίζεται μια ιστορία το 2026 με την Ειρήνη Στείρου

Σκηνοθέτιδα και παραγωγός με ασυνήθιστη διαδρομή: Master Αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια Master o...

Editorial Excerpts

"Δεν υπήρχε τότε στην Ελλάδα πανεπιστημιακή σχολή κινηματογράφου, οπότε επέλεξα την αρχιτεκτονική που μου άρεσε πολύ και μπορώ να πω ότι μου έχει δώσει ένα βλέμμα, δηλαδή η αρχιτεκτονική είναι ένα πολύ ωραίο ζευγάρι γυαλιών για να κοιτάζεις τον κόσμο. Σου δίνει τη δυνατότητα να διαβάζεις το χώρο και νιώθω ότι με έχει βοηθήσει και στο κομμάτι της κινηματογραφικής δημιουργίας."

"Είναι ένα ανθρωπολογικό, εθνογραφικό, θα λέγαμε, ντοκιμαντέρ, που έχει ως θέμα ένα πασχαλινό έθιμο σε ένα χωριό της Πάρου, στη Μάρπισσα. Είναι ένα έθιμο που είναι περίπου 100 χρονών, στο οποίο συμβαίνει ότι τη Μεγάλη Παρασκευή οι άνθρωποι του χωριού στήνουν 11 σκηνές από τα Θεία Πάθη του Χριστού μέσα στο χωριό."

"Οι IMAX οθόνες είναι περίπου 25 μέτρα επί 18 μέτρα. Οπότε μπορείτε να φανταστείτε. Είναι τεράστιες. Δηλαδή είσαι μέσα στην οθόνη. Και γι' αυτό είναι και τα καθίσματα πιο αμφιθεατρικά σε σχέση με τον κλασικό κινηματογράφο."

"Είναι ένα πολύ χορταστικό θέαμα. Και επίσης, για να συμπληρώσω, οι IMAX κάμερες, αν κάνεις λήψεις σε φιλμ, όπως έκανε ο Νόλαν, χρησιμοποιούν 70 mm φιλμ, το οποίο είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από το 35 mm φιλμ. Δηλαδή ξαναγυρίζουμε στο φιλμ."

"Υπάρχει μια αναγέννηση του φιλμ από την πανδημία και μετά. Και δεν είναι μόνο στο σινεμά. Είναι και στη φωτογραφία. Φαίνεται ότι η Generation Z αγαπάει το αναλογικό, γιατί είναι μια μορφή αντίστασης προς την τέλεια εικόνα του ψηφιακού. Είναι πιο χειροποίητο, πιο ζεστό."

"Το ψηφιακό έχει έναν τρόπο πολύ γραμμικό και πολύ αναμενόμενο στο να αποτυπώνει μία εικόνα. Δηλαδή τα πίξελ κατανέμονται με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ενώ το φιλμ, επειδή είναι μία χημική διαδικασία, οι κόκκοι του φιλμ κατανέμονται με έναν τρόπο που είναι πιο οργανικός και πιο ακανόνιστος, και είναι κάτι ζωντανό."

"Εκτός από τον Νόλαν υπάρχουν και άλλοι σκηνοθέτες που προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα υπερθέαμα, και ο Σπίλμπεργκ το κάνει, ή ο Κόπολα. Εγώ αυτό που σέβομαι είναι όταν έχει ένα όραμα ένας σκηνοθέτης, μία σκηνοθέτρια, ότι θα κάνει τα πάντα για να το υλοποιήσει και να το φέρει σε εσένα, στην αίθουσα."

"Το μοντάζ είναι πολύ σημαντικό. Εγώ νιώθω ότι εκεί στην ουσία γεννιέται η ταινία. Το μοντάζ είναι μία διαδικασία η οποία έχει και αυτή κάποια στάδια. Βλέπεις τις λήψεις και επιλέγεις τις καλύτερες λήψεις."

"Οι πλατφόρμες τώρα θεωρώ ότι έχουν μειώσει αρκετά την προσέλευση στους κινηματογράφους. Ταινίες γίνονται. Μπορεί να γίνονται και περισσότερες ταινίες από ποτέ. Δηλαδή μπορεί να γίνονται 6-7-8 χιλιάδες ταινίες το χρόνο παγκοσμίως. Το θέμα είναι πόσες από αυτές φτάνουν στα μάτια των θεατών. Εκεί είναι το ζήτημα. Και πόσο βιώσιμο είναι τελικά το επάγγελμα του κινηματογραφιστή και της κινηματογραφίστριας."

"Εγώ είμαι αρκετά επιφυλακτική με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Θεωρώ ότι είναι μια έτσι σημαντική αλλαγή παραδείγματος. Δεν θεωρώ ότι πρέπει να παίρνει τελικές αποφάσεις. Και θεωρώ ότι όσοι αποφασίσουμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη σαν έναν συνεργάτη, σε κομμάτια δημιουργικά, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης."

"Εγώ θεωρώ ότι δεν μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να δημιουργήσει κάτι πραγματικά καινούργιο και κάτι πραγματικά αυθεντικό. Δεν ξέρω, κάπως συμφωνώ έτσι και με συναδέλφους, συναδέλφισσες, σκηνοθέτες, σκηνοθέτριες που είναι αρκετά επιφυλακτικοί για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στο live action, στον κινηματογράφο που κάνουμε γυρίσματα. Ειδικά στο κομμάτι της συγγραφής, θεωρώ ότι σου φέρνει πολύ έτοιμα πράγματα και πολύ μασημένη τροφή."