Συζητώντας για την Ρομποτική & Ανθρωποειδή Ρομπότ με τον καθηγητή Χρήστο-Νικόλαο Αναγνωστόπουλο
Ο Χρήστος-Νικόλαος Αναγνωστόπουλος είναι Καθηγητής Πληροφορικής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ευφυών Συστημάτων και του ΠΜΣ μέσω Έρευνας «Ευφυ...
Προφίλ Καλεσμένου
Καθηγητής Πληροφορικής
Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Ο Καθηγητής Χρήστος-Νικόλαος Αναγνωστόπουλος είναι Πρόεδρος του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και Διευθυντής του Εργαστηρίου Ευφυών Συστημάτων (i-Lab). Έλαβε το Δίπλωμα Μηχανολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1998) και το Διδακτορικό Δίπλωμα από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ (2002). Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την επεξεργασία εικόνων, τα γραφικά υπολογιστών, την πολιτιστική πληροφορική και την τεχνητή νοημοσύνη. Είναι επίσης Διευθυντής του ΠΜΣ μέσω Έρευνας «Ευφυή Συστήματα Πληροφορικής» και ασχολείται ερευνητικά με τη ψηφιοποίηση και ανάδειξη πολιτισμικής κληρονομιάς μέσω τεχνολογιών 3D scanning, φωτογραμμετρίας και μικτής πραγματικότητας.
Ίδρυμα / Οργανισμός
Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Θέματα
Εμφανίσεις
Ο Χρήστος-Νικόλαος Αναγνωστόπουλος είναι Καθηγητής Πληροφορικής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ευφυών Συστημάτων και του ΠΜΣ μέσω Έρευνας «Ευφυ...
Αποψεις & Αποσπασματα
"Το ανθρωποειδές, όπως λέει και το όνομά του, είναι πάλι ένα μηχάνημα, που όμως έχει μορφή που πλησιάζει τη σωματική δομή του ανθρώπου: έναν κορμό, δύο χέρια, δύο πόδια, ένα κεφάλι — αλλά κάπου εκεί σταματάει η λεπτομέρεια. Το ανδροειδές έχει να κάνει με την εμφάνιση: μοιάζει πολύ καλά, στο πρόσωπο και στις εκφράσεις, με τον άνθρωπο."
"Το δύσκολο κομμάτι είναι πώς μπορούμε να εκπαιδεύσουμε ένα ανθρωποειδές να καταλαβαίνει τον άνθρωπο — και όχι μόνο πώς κάνουμε κάτι, αλλά και γιατί το κάνουμε. Γιατί η ανθρώπινη επικοινωνία δεν είναι μονογλωσσική: δεν είναι μόνο τι λέμε, είναι και πώς εκφραζόμαστε, οι κοινωνικές συμβάσεις, τα κοινωνικά σήματα κατά τη διάρκεια της ομιλίας — εκφράσεις που είναι πολύ δύσκολο για μια μηχανή να τις καταλάβει."
"Υπάρχει στη ρομποτική ένα φαινόμενο που λέγεται η κοιλάδα του ανοίκειου: αυτό το παράδοξο συναίσθημα δυσφορίας ή αποστροφής που νιώθει ένας άνθρωπος όταν βλέπει μια μηχανική κατασκευή που μοιάζει ανθρώπινη, αλλά δεν είναι. Όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση ανάγκης ή αδυναμίας — όπως όταν είναι άρρωστος — η αλληλεπίδραση με ένα ανθρωποειδές μάλλον κακό θα του έκανε στην ψυχολογία παρά καλό."
"Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Θα βλέπεις κάτι που μοιάζει με άνθρωπο, αλλά από τα μάτια, από τις κινήσεις, θα καταλαβαίνεις ότι δεν είναι. Είναι σαν να βλέπεις κάτι που προσπαθεί να είναι ζωντανό, αλλά δεν είναι. Οπότε τα συναισθήματα είναι λίγο περίεργα."
"Είναι πολύ πίσω, και μπορεί να μην τη φτάσει ποτέ. Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα φτάσει ποτέ την ανθρώπινη ευφυΐα — γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μετράει μόνο ποσοτικές οντότητες, δεν μετράει μόνο ταχύτητα και μνήμη. Η ανθρώπινη ευφυΐα έχει συνείδηση, έχει συναισθήματα, έχει γενίκευση της γνώσης. Η λογική είναι ότι θα μας ξεπεράσουν σε κάποια πράγματα, αλλά για να γίνουν συμπληρώματά μας, όχι αντικαταστάτες."
"Δυστυχώς, η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη από κακή χρήση της τεχνολογίας — γιατί εμείς οι άνθρωποι κυριευόμαστε από την ανάγκη, την τάση, να έχουμε δύναμη, πλούτο, εξουσία. Σε όποιο βιβλίο ιστορίας κι αν ανατρέξεις, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, η χρήση της τεχνολογίας είναι πολύ φανερή στις πράξεις καταστροφής ανθρώπων εναντίον συνανθρώπων — δηλαδή στους πολέμους."
"Η ελπίδα μου είναι να χρησιμοποιηθούν αυτές οι τεχνολογίες με τη λογική της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης — αυτό που λέγεται Industry 5.0, που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται. Να επικρατήσει δηλαδή ότι χρησιμοποιούμε τις τεχνολογίες, αλλά ο κύριος γνώμονας δεν είναι ούτε το κέρδος, ούτε ο πλούτος, ούτε η εξουσία, αλλά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η προστασία του ίδιου του πλανήτη. Είναι το κομμάτι της ενσυναίσθησης — ελπίζω σε αυτό."