Καινοτομία

"Άρα, περισσότερο μας ενδιαφέρει η ενσωμάτωση και η υιοθέτηση παρά η δημιουργία. Προφανώς, υπάρχουν και τεχνολογικές καινοτομίες πολύ σοβαρές, αλλά όταν μελετούμε τη διοίκηση καινοτομίας, έχουμε στο μυαλό μας κυρίως πώς οι επιχειρήσεις υιοθετούν το νέο. Και αυτό δεν είναι πάντα μία γραμμική εξέλιξη των πραγμάτων."

"Έχει δοθεί ένας ορισμός ο οποίος περιλαμβάνει οποιεσδήποτε δραστηριότητες, και κλάδους που υποστηρίζουν αυτές τις δραστηριότητες, που έχουν να κάνουν με την αξιοποίηση του ανθρώπινου πνεύματος, της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Άρα περιλαμβάνει από το λεγόμενο arts and crafts —δηλαδή τη χειροτεχνία ας πούμε, κλάδους που σχετίζονται με την τέχνη και τη χειροτεχνία— μέχρι τεχνολογικούς κλάδους που σχετίζονται με το software, τον σχεδιασμό, το animation, το industrial design· αλλά περιλαμβάνει και τομείς που σχετίζονται, για παράδειγμα, με τη μαγειρική."

"Όλα αυτά, είπα από την αρχή, έχουν να κάνουν με διοίκηση, με διαχείριση, έχουν να κάνουν με ανθρώπινες σχέσεις, με διαχείριση του ανθρώπινου παράγοντα, με διαχείριση της αλλαγής — και δεν αφορούν μόνο την ανάπτυξη τεχνολογίας. Γι' αυτό και πολύ συχνά λέω στους φοιτητές μου ότι η καινοτομία είναι πιο κοντά με το μάρκετινγκ, είναι πρωτοξάδερφα. Είναι πιο κοντά λοιπόν με το μάρκετινγκ, παρά με την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας· παρά δηλαδή με την έρευνα και την ανάπτυξη, το R&D που είναι γνωστό."

"Η καινοτομία συνδέεται περισσότερο με το marketing. Ένας ορισμός που εγώ συνήθως αναφέρω και στους φοιτητές μου, και πορευόμαστε με αυτόν τον ορισμό γιατί νομίζω ότι ξεκαθαρίζει αρκετά τα πράγματα, είναι ότι η καινοτομία είναι οτιδήποτε νέο ή βελτιωμένο προϊόν, υπηρεσία, διαδικασία, υλικό, βγαίνει στην αγορά και είναι προς διάθεση και προς αξιοποίηση από τους χρήστες — είτε αυτοί είναι τελικοί χρήστες, καταναλωτές, είτε είναι ενδιάμεσες επιχειρήσεις ή άλλοι φορείς. Τόνισα τις λέξεις «νέο ή βελτιωμένο». Αυτό σημαίνει ότι όταν αναφερόμαστε στην καινοτομία, δεν πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό μας τις τεχνολογικές επάλξεις."

"Στο εξωτερικό έχουν εντοπίσει αυτούς τους τύπους — θα τους πούμε διερμηνείς — το ενδιάμεσο επίπεδο δηλαδή που απαιτείται για να έρθουν κοντά οι παραγωγικές επιχειρήσεις και οι επιστημονικοί φορείς. Τα χαρακτηρίζουν με μία ορολογία, τα ονομάζουν Boundary Organizations, δηλαδή οργανισμούς ένωσης που βρίσκονται στις διεπαφές μεταξύ επιχειρηματικότητας και έρευνας. Είναι μια γενικότερη παρατήρηση που λείπει στο ελληνικό γίγνεσθαι: δεν έχουμε αξιολογήσει σωστά την έλλειψη αυτών των οργανισμών, για να μπορέσουμε να τους δημιουργήσουμε. Εμείς συνήθως —και το κάνουμε από την εκπαίδευσή μας— βάζουμε τα πράγματα σε κουτάκια."